Από: -
Προς: _____________
14:03
Κάθε αξιομνημόνευτη στιγμή, παύει να είναι αξιομνημόνευτη όταν το μυαλό σου τη βιάζει με τη συνεχή σκέψη της.
14:16
Κράτα αποστάσεις από ό,τι σου μοιάζει.
Την ομοιότητά σας την έπλασες στο μυαλό σου.
Τη βλέπεις γιατί το διάλεξες.
Το πότε θα πάψεις να τη βλέπεις είναι μόνο δική της επιλογή.
14:21
Θυμάσαι που 'σου πα για τις σκιές στα υπόγεια τραίνα;
Δεν τις έκρυψαν τα φώτα.
Με έπνιξαν μια μέρα.
14:39
Θα σου πω κάτι.
Θα στο πω.
Με πονάς.
Με σφίγγεις δυνατά.
Με πονάς.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά σε καταλαβαίνω.
Και δε σε καταλαβαίνω.
14:57
Την άνοιξη, τα βράδια έχει μια ωραία υγρασία. Πάντα κάτι σου θυμίζει. Δε σ' αφήνει αδιάφορο ποτέ. σε βοηθάει, σου δίνει δύναμη, να μην ξεχυθείς από το σώμα σου, γιατί οι φωνές σου θα την ασχημίσουν. Θα την κάνουν πεζή και άδεια. Κι έτσι, εσύ την αγαπάς αφού δε σ' αφήνει μόνο κι εκείνη αποκτά παρέα και κάποιον να την σκέφτεται...ή όχι.
22:03
Μόλις σκέφτηκα πως δεν ακούς το παραλήρημα των ενοχικών μου σκέψεων.
Λοιπόν, καληνύχτα.
Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου