Καθοδική πορεία.
Όλο και πιο κοντά στην αρρώστια.
Ξέρεις, αυτήν που σπιλώνει κάθε καλό συναίσθημα.
Ξέρεις, αυτήν που σε σαγηνεύει με κόλπα που μισείς, με κόλπα που σιχαίνεσαι
…και λατρεύεις.
Αφού ξέρεις.
Και είναι τόσο σκρόφα, η άτιμη.
Σ’ αφήνει να νομίζεις πως γλίτωσες.
Να νομίζεις.
Με ένα χαμόγελο σε τραβάει πάλι πάνω της.
Και σε γλύφει. Επιδέξια.
Μην κάνεις πως δεν ξέρεις.
Την λατρεύεις αυτήν τη βρώμα.
Απ’ αυτήν εξαρτάσαι.
Διψάς να σε ρίξεις στο σκοτάδι της.
Είναι επιδέξια η βρώμα.
Σε αφήνει πάντα να την παρακαλάς.
Σχεδόν να την κυνηγάς.
Αφού ξέρεις.