Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2007

Μια Αντιγόνη

Παρουσία διακριτική.
Λόγια κι αγκαλιές ζεστές.
Η σιωπή σου προσευχή.
Παραστράτημα του μυαλού σου οι εικόνες που δες.
Μα αυτή που βλέπω εγώ
γεμίζει την καρδιά μου.

Η ανάμνησή σου γλυκιά
Μυρωδιές έντονες.
Γεμάτες.
Πίσω απ' τα μεγάλα σου γυαλιά, η αυτοθυσία σου.
Κάτω απ' τις όμορφες τσακισματιές του δέρματος,
κρυμμένα καλά, τα βάρη σου.
Και πάνω από όλα αυτά η ψυχή σου.
Σ' ευχαριστώ.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2007

άδειος

Ποιο είναι το νόημα;
Πονάς κι ευχαριστιέσαι μαζί. Αρρωστημένα.
Υποφέρεις. Νιώθεις κενό.
Χαμογελάς...με το κενό σου.
Κρύψου πάλι στο κουτί σου.
Κι άσε το σαράκι του να σε τρώει.
Εθελοσιωπάς.
Εθελοτυφλούν.
Τι ν' αλλάξεις;
Με τι;
Τα χέρια σου δεν είναι δεμένα.
Μόνος σου τα 'δεσες.
Θυμάσαι να τα λύσεις;
Ό,τι δεν λύνεται κόβεται.
Κόψε τα χέρια σου αν τολμάς.

Πουλάς την ψυχή σου.
Πουλάς το κορμί σου.
Το αντάλλαγμα;
Ούτε καν ηδονή.
Ποθείς λυσσασμένα.
Η τροφή που δίνεις στο κορμί σου δεν το χορταίνει.
Το δοκιμάζεις.
Εξυμνείς αυτό που πούλησες.
Και θα το πουλάς...
Γιατί στο πούλησαν.